Sensatie of Gevoel?

“Everybody suffers from love, or the fear of it, or the lack of it. Why? Why is love so universally and inevitably heart-breaking, whether it be through the end of a love affair, the death of a loved one or being locked in with the habitual casualness or grim indifference of a partner?

The answer is because we’ve been taught and conditioned by the world to believe that love is a feeling. Love is not a feeling; it’s a sensation. Drinking water when you’re thirsty is a sensation, not a feeling. Being in nature or swimming in the sea is a sensation, not a feeling. Lying down when you’re tired is sensational, not a feeling, although you may say it feels good.

Feeling is an emotional interpretation of experience and these sensations don’t need interpretation; they are just good or right. Making physical love rightly is a sensation, not a feeling. So is the love of God. The same goes for joy and beauty; both are sensational.”
Barry Long

Het heeft lang, heel lang geduurd voordat ik deze doorhad.

Ook ik ben opgegroeid met het idee dat liefde een gevoel is. Een emotie die je naar de grootste hoogten kan tillen en je net zo makkelijk de diepste dalen insleurt.

En de romantici onder ons zouden het niet anders willen.

Maar gaandeweg kwamen er steeds meer barsten in die overtuiging. En die barsten kwamen meestal voort uit pijn. Kleine pijntjes maar ook ongelooflijk grote die maakten dat ik, als in een reflex, me juist afsloot voor de liefde die er altijd is.

En ook nu weer zal de romanticus een bevestiging zien van het idee dat liefde een gevoel is.

Ik leerde er uiteindelijk door dat de liefde er altijd is.

De pijn ontstaat juist daar waar ik me afsluit. Daar waar ik me verzet tegen wat is. Als ik vind dat de wereld er anders uit moet zien dan wat hij nu is.

Dit is geen intellectuele, rationele oefening.

Je gaat dit alleen kunnen ervaren door het ervaren. Je zult het weten op het moment dat je je niet meer afsluit in boosheid, gekwetstheid, morele verontwaardiging, haat, verdriet, teleurstelling, angst en alle andere uitingen van pijn.

“Vergeef me, ik wist niet beter”

Liefde is een sensatie. Het is als de zon op je huid. Een pure sensatie. Je kunt er een gevoel aan hangen maar dat doet niks af aan de sensatie. Die is wat ze is.

Voor jou als romantica, is het ook de doodsteek voor je emotionele achtbaan. En dat is misschien nog wel het moeilijkste, want je bent er zo aan gehecht.

Maar je krijgt er vrijheid en immer durende liefde voor terug. Die is namelijk nooit weggeweest. Alleen weet je dat nu. Alleen voel je dat nu.

De kans is groot dat je elkaar pijn zult blijven doen. Zeker in het begin, omdat de afsluitreflex vaak langzaam afsterft. Maar je zult geen excuus meer hebben om in de pijn te blijven hangen. Want je weet nu beter.

Zij kan je blijven afwijzen en in haar onredelijkheid de meest kwetsende dingen zeggen maar het zal jou makkelijker vallen om aanwezig te blijven omdat je liefde blijft voelen onder dit alles. Hij kan van alles beloven en dat de helft van de tijd niet nakomen. En jij zult hem er, dwars door de pijn van zijn onbetrouwbaarheid, aan blijven herinneren. Niet om hem te straffen maar om hem liefdevol te helpen de betrouwbare man te wezen die hij kan zijn.

En nu je het weet, besef je ook dat er eigenlijk geen andere keuze is. Midden in je pijn zul je open blijven en de liefde blijven voelen. Je nu afsluiten voegt alleen maar onnodige pijn toe. En daar kiest geen enkel “welvoelend” mens voor.

Het is ook het einde van “slecht”. Het oordeel “slecht” is slechts onwetendheid. Van beide kanten. Maar dat is een onderwerp voor een volgende keer.

Voor nu, keer iedere keer weer terug naar de sensatie. Want liefde is er altijd. Ze is geduldig en zal je keer op keer verwelkomen als was het de eerste keer. Dat is de aard van deze sensatie.

Bryan Tevreden – Liefde 3.0