Liefde 3.0: de definitie

Liefde 3.0 is een bewust gekozen naam. Los van het feit dat ik het zelf een prikkelende en enigszins ludieke naam vind (de combinatie van iets dat op alle lagen van ons leven ingrijpt en een versienummer dat we kennen uit onze technologische wereld) zit er wel degelijk een dieperliggend idee achter.

Het is geïnspireerd door een onderverdeling van de ontwikkeling van onze liefdesrelaties in drie niveaus. Dit concept heb ik voor het eerst uitgelegd gekregen van en door David Deida. En Liefde 3.0 is weer mijn interpretatie daarvan. Ieder niveau kenmerkt zich door een aantal eigenschappen en gedragingen. En met ieder hoger niveau komen er veranderingen en verbeteringen. Liefde 3.0 suggereert een Liefde 2.0 en Liefde 1.0. Tijd om de verschillen eens aan te geven.

Liefde 1.0

Deze relaties kenmerken zich door de “traditionele” rolpatronen, waarbij de man onverstoorbaar is, rigide en voornamelijk bezig is met zijn doel en missie (werk). Voor de vrouw is er in dit plaatje de rol van mooi wezen, stralen en verzorgen. Gebaseerd op romantische idealen beginnen de problemen daar waar een of beiden niet volledig aan dit plaatje voldoet. En dat is een kwestie van tijd. De verliefdheid is geweest, de wittebroodsweken zijn voorbij en de ander wordt gezien voor wie die is en niet meer door de eigen invulling. Als stel groei je hier uit of je vervalt in een apatische aanvaarding (“je kunt niet alles hebben in het leven”), een vijandig soort bitterheid (“vrouwen, je kunt beter kippen houen/mannen zijn net honden, het is een kwestie van goed africhten”), compleet met al dan niet publiekelijk klagen over de ander. Het zich opstapelend onbegrip kan uiteindelijk zelfs leiden tot geweld binnen een relatie, verbaal en/of fysiek.

Wat er uiteindelijk verliefd werd op elkaar waren slechts twee geprojecteerde buitenkanten. Om die in stand te houden vergt energie, veel energie. Als beide maskers daarvoor kiezen kan het spel heel lang volgehouden worden. Zodra een van de twee uit zijn rol valt komen er de mogelijkheden tot verandering.

Als tijdsbeeld kun je denken aan de Grote Wederopbouw jaren van net na de oorlog en de jaren vijftig. Een periode waarin de man/vrouw rollen zeer duidelijk waren. Rigide maar duidelijk. Met als uitvergrotingen de karikaturen van de gevoelloze macho eikel en de immer onderdanige huissloof.

Liefde 2.0

Deze relatie kenmerkt zich door wederzijds respect, gelijkwaardigheid en overleg. Het is allemaal begonnen met de vrouw die zich als eerste begon te ontdoen van de knellende banden die zo kenmerkend zijn voor de rolpatronen van Liefde 1.0. Vrouwen begonnen hun mannelijke kwaliteiten te ontwikkelen. Werk en carrière werden belangrijk. Er ontstond een heel leven buiten de deur voor de vrouw. Financieel (vrouwen op alle werkvloeren, BOM-moeders) , politiek (stemrecht, De Dolle Mina’s, zwangerschapsregelingen, kinderopvang) en seksueel (de pil, abortus, erkenning van het vrouwlijk orgasme, Christine le Duc) verwierf de vrouw onafhankelijkheid.

De man volgde noodgedwongen. Staande aan de zijlijn van wat emancipatie heette te zijn, kwam het inzicht dat er meer is in het leven dan werken alleen. En de man begon zijn vrouwelijke kwaliteiten te ontwikkelen. Het haar mocht lang gedragen worden, er kwam meer kleur in de kleding en er mocht wild en euforisch gedanst worden op muziek. Er volgden mannenweekenden waarbij er muziek werd gemaakt op trommels in de bossen en er was een zucht, een verlangen naar oude rituelen zoals zweethutten en initiaties.

En de man leerde zijn gevoelens uiten.

Zowel mannen als vrouwen kregen de ruimte om de verschillende aspecten van zichzelf, mannelijk en vrouwelijk, te ontwikkelen en te leven. Sleutelwoorden voor de relatie werden gelijkwaardigheid en respect – “Jij bent ok, ik ben ok”. En meningsverschillen werden uitgepraat – “Als jij dit doet, dan roept dat bij mij X op. Wat ik van jou nodig heb is dat je Y doet. Denk je dat je dat kunt doen? Hoe voelt het voor jou als ik dit doe of zeg?”.

En dit is zeker een stap vooruit. Vanuit de onbegrip wordt er gezocht naar begrip en een wederzijds aanvaardbare oplossing.

De roerige jaren zestig en zeventig is waar we het over hebben. De eerder genoemde Dolle Mina’s, het hippie-dom, Love is All You Need. De traditionele bladen Margriet, Libelle, Nieuwe Revu en Panorama kregen gezelschap van de Flair, Cosmopolitan en de Opzij. Androgenie was even in met Sinead O’Connor en David Bowie.

Een tweede emancipatie golf volgde, jaren ’80 en ’90 met Madonna, Girl Power en “What have you done for me lately?”.

Liefde 3.0

Terug naar wederzijds Respect en Gelijkwaardigheid. Prachtig. Maar wat was er in godsnaam gebeurt met de passie? De nu volledig onafhankelijke vrouwen begonnen te klagen dat er geen echte mannen meer over waren. Mannen met een ruggegraat, die zich durfden te commiten en die hen qua passie en seksueel volledig sprakeloos en tijdelijk incapabel konden achterlaten. In plaats daarvan voelden ze zich omringd door voornamelijk slappe zakken. Waar o waar waren die echte mannen?

En de mannen klaagden over die kouwe zakelijke tantes die zo frigide waren als de pest. Waar waren die waanzinnig sensuele vrouwen, die je alleen al met hun uitstraling in vuur en vlam konden zetten? Vrouwen die zich volledig durfden te geven in volle overgave. En niet die geharde vrouwen die alleen maar bezig waren met het balansboekje om te checken of je wel genoeg of minstens evenveel gaf in de relatie.

Diezelfde onafhankelijke vrouw, die haar mannelijke kwaliteiten had leren ontwikkelen, vindt het nu moeilijk om zich binnen een relatie te kunnen geven, om te kunnen ontspannen, bang als ze is dat daarmee de moeizaam verworven vrijheid teniet wordt gedaan. Ze is het contact met de Energie kwijt, met de Levenskracht die ze is. Ze is haar dans kwijt.

Diezelfde man, die zijn vrouwelijke kanten heeft leren ontwikkelen, is zijn richting kwijt. Daar waar er eerst duidelijkheid was heerst nu de twijfel en de angst. Hij is het contact met zijn diep-mannelijke bewustzijn kwijt. Hij weet niet meer hij een alles doorklievend Zwaard van Licht heeft. Laat staan dat hij nog weet hoe het te hanteren.

Liefde 3.0 is een levend eerbetoon aan het vrouwelijke en het mannelijke. Het is gebaseerd op dienstbaarheid. Je stelt jezelf ten dienste van de ander. Niet omdat je er dan zelf beter van zult worden. Dat is hoogstens een mogelijk neveneffect. Je doet het omdat dat is wat Liefde doet. Het is het streven naar diepgang in de relatie in het volle besef dat de een niet zonder de ander kan. Dat de overvloedige scheppende en verwoestende energie van het vrouwelijke niet(s) kan zonder het kanaliserende en richting gevende van het mannelijke. En andersom.

Het heeft zich nog niet vertaald naar duidelijke maatschappelijke ontwikkelingen. En dus zul je het zelf moeten creëren in je eigen leven, of je nu single bent, in een relatie zit, homo, lesbi of hetero bent.

Onbegrip zal er altijd zijn.

Je kiest niet meer voor de geweldsoplossingen van Liefde 1.0. En soms zul je kiezen voor de (hopelijk niet eindeloze) praatsessies van Liefde 2.0.

Liefde 3.0 kiest voor het dienen van het vrouwelijke en het mannelijke.

Het doet je pijn als je man je niet begrijpt. Als hij tactloos reageert op dat wat je het meest na aan het hart ligt. Je eerste impuls is om hem terug te kwetsen door hem je liefde te onthouden, door je af te sluiten en ijzig te worden (“Wat is er? O, helemaal niks hoor liefje…”).

Maar je beseft ook dat dat niet is wat je wilt. Je wilt dat de liefde tussen jullie stroomt en blijft stromen. Dus dwars door je pijn heen, met de tranen in je ogen, laat je hem weten hoeveel het je kwetst als hij zo reageert. En dat je van hem houdt. En je drukt je lichaam in volle overgave tegen hem aan. Je voelt hoe de liefde tussen jullie blijft stromen. Je voelt hoe zijn lippen je zilte tranen wegkussen en gevlijd in zijn armen voel je zijn hele lichaam. En je voelt ook zijn opwinding groeien…

Het doet je pijn als je vrouw je kwetst en je er pijnlijk accuraat aan herinnert hoe je momenteel niet de man bent die je kunt zijnt. En wilt zijn. En ze is kwaad. Ze is misschien zelfs wel onredelijk. En misschien heeft het ook allemaal niks met jou te maken. Je eerste impuls is om de deur uit te lopen (“Jezus, op dit soort gezeur zit ik niet te wachten! Ik kom wel terug wanneer je weer een beetje afgekoeld bent, wanneer je weer redelijk bent!).

Maar je beseft ook in het diepst van je hart dat dat niet is wat je wil. Dus dwars door je pijn, je weerzin en angst voor die ongrijpbare wolk emotie, pak je haar stevig vast. En zoals verwacht zal ze zich verzetten. Maar je blijft liefdevol en onverschrokken. Je tilt haar op, kietelt haar, likt haar linkeroor, draait haar in het rond en brengt haar aan het lachen. En net zo plots als die wolk verscheen is hij ook weer verdwenen. Ze ontspant zich voelbaar in je armen en je voelt de liefde tussen jullie weer vrijer stromen.

Jouw vrouwelijke energie bracht hem weer terug naar het hier en nu. Jouw mannelijke onverschrokkenheid en richting bracht haar weer op aarde. En nu, nu pas is het tijd om te praten over dat wat je dwars zit. Of was dat, dwars zat?

Liefde 3.0 draait om jezelf ten dienste stellen zodat je de ander kan helpen om ten alle tijden open te blijven, zodat de liefde kan stromen. De verstikkende wederzijdse afhankelijkheid van Liefde 1.0 ken je al. En daar valt niks meer te halen. De onafhankelijkheid van Liefde 2.0 ken je ook al. Het wederzijds respect en de gelijkwaardigheid waren belangrijk en ook een noodzakelijke stap. Het creëerde ook de veilige omgeving om samen te kunnen groeien.

Liefde 3.0 offert die eens noodzakelijke en nu verdovend saaie veiligheid op voor de diepgang die volgt uit de dienstbaarheid. Een bewust gekozen afhankelijkheid vanuit het besef dat zowel het vrouwelijke als het mannelijke nodig zijn om tot de creatie van die diepgang te komen. Zonder die twee geen passie, geen vervoering, geen niets, geen alles, geen Gods-besef.

Is dit het dan?

Nee, er zal altijd een volgend level zijn. Terugkijken en duiden is altijd makkelijk. Als individu en als maatschappij staan we veelal nog maar aan het begin van wat Liefde 3.0 kan zijn. En midden in die groei, midden in die chaos is het moeilijk om de volgende stappen te kunnen zien. Maar die gaan zich vanzelf aandienen, wanneer we er klaar voor zijn. Voor het moment hebben we nog onze handen vol.

Maar over een aantal decennia zullen de dan levende sociaal antropologen deze periode perfect kunnen duiden. En ze zullen zich hoofdschuddend verbazen over een aantal van onze huidige barbaarse gebruiken zowel in relaties als daarbuiten, bijvoorbeeld op de werkvloer. Dat doen wij namelijk momenteel ook over onze voorouders.

Mocht je tot zover zijn gekomen, zonder huiduitslag of overmatige irritatie, dan is de kans groot dat Liefde 3.0 je daadwerkelijk iets te bieden heeft. Je bent welkom. Geniet van het proces, geniet van de tijd die je hebt, blijf open en laat de liefde stromen. Het moment zal komen dat deze keuze ook geen keuze meer is. Simpelweg omdat je niet anders kunt.

In Liefde,

Bryan